درباره ی ارتباطات - روابط عمومی...

وبلاگ شخصی ناب دل بهروزی "لیسانس علوم ارتباطات - روابط عمومی"

برنامه ریزی در روابط عمومی(2)

انواع برنامه ریزی

تاکنون برای برنامه ریزی از ابعاد مختلف تقسیم بندیهای متفاوتی صورت گرفته است نویسندگان کتاب مدیریت بازار تقسیم برنامه ریزی به سه دسته برنامه ریزی سالانه، درازمدت و استراتژیک را مورد اشاره قرار داده اند توجه به این تقسیم بندی در هر سازمانی ضروری به نظر می رسد.

در برنامه ریزی سالیانه معمولاً وضعیت جاری سازمان، اهداف و استراتژی آن، برنامه عملیاتی، بودجه و سیستم کنترلی برای یک سال مشخص می شود.

در برنامه ریزی درازمدت عوامل و نیروهای اصلی که بر فعالیتهای سازمان در طول سالهای آینده اثر می گذارد مشخص می شود. البته این برنامه ریزی همه ساله مجدداً بررسی و مطابق معیارهای روز تنظیم می شود. بعنوان مثال اگر چه در برنامه ریزی 5 ساله برای پنج سال برنامه ریزی می شود اما هر سال برخی از موارد آن مطابق شرایط روز مورد بررسی مجدد قرار می گیرد. برنامه ریزی استراتژیک نیز عبارت است از فرآیند ایجاد همسویی استراتژیک بین اهداف سازمان، توانائیهای آن و فرصتهای متغیر محیط. این هدف را برنامه ریزی استراتژیک در سایه رسالت روشن سازمان، اهداف مشخص و استراتژیهای هماهنگ سازمان تحقق می بخشد.

برای کسب توفیق در این برنامه ریزی بایستی رسالت سازمان به طور شفاف بیان گردد، مخاطبان سازمان شناسایی شوند و ارزشهای حاکم بر مخاطبان مورد کند و کاو قرار گیرد.

با یک بررسی اجمالی مشخص می شود که اگر چه این برنامه ریزیها در عرض هم هستند اما تنظیم و اجرای درست دو برنامه ریزی سالانه و دراز مدت شرط لازم برای طرح و اجرای برنامه ریزی استراتژیک می باشد و از سوی دیگر شفاف عمل کردن در برنامه ریزی استراتژیک دست اندرکاران را در اجرا و تنظیم درست و منطبق بر سیاستهای سازمان در برنامه ریزیهای سالانه و درازمدت یاری خواهد نمود و کار برنامه ریزان را تسهیل می کند.

در هر حال برای رسیدن به هدف بایستی به نحو مطلوب نقاط قوت و ضعف سازمان را با شرایط محیطی (فرصتها و تهدیدهای محیط) تطبیق داد. سازمان باید خط مشی جاری خود را تحلیل نخوده، در مورد این که برای کدام محصول سرمایه بیشتر و برای کدامیک سرمایه کمتری لازم است و با اینکه بهتر است چه محصولات جدیدی را به تولیدات خود اضافه کند، تصمیم گیری می نماید.

شناسایی فرصتها و تهدیدها و پیش بینی زمینه های مهمی که روی سازمان اثر می گذارند از وظایف برنامه ریزان است. بدین منظور مناسب است تا فهرستی از فرصتها و تهدیدها تهیه گردد و سپس به ارزیابی آنها پرداخته شود. در این روند باید توجه داشت هر چند همه تهدیدها نیاز به توجه جدی ندارند ولی باید احتمال وقوع هر تهدید و میزان خطر آن را مد نظر قرار داده سپس روی محتمل ترین و پرخطرترین آنها تمرکز نمود و برنامه لازم را برای مقابله با آنها تدوین کرد.

بهره گیری از فرصتها نیز همیشه، با ریسک توأم بوده و برنامه ریزان هنگام ارزیابی فرصتها باید بررسی کنند که آیا سود مورد انتظار، ارزش این مقدار ریسک را دارد و یا خیر؟

از جمله بخشهایی که برنامه ریزان هر سازمان را قبل و بعد از برنامه ریزی پشتیبانی می کند واحد روابط عمومی است که در اینجا به نقش آن در برنامه ریزی سازمان اشاره می شود.

منبع:ارتباط COMMUNICATION

روابط عمومی _روزنامه نگاری Public Relation & Journalism

نویسنده : ناب دل بهروزی : ۳:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۸ امرداد ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم